سلام..از طرف علیرضا شیرازی مدیر بلاگفا به یک بازی دعوت شدم(تعجب نکنید!علیرضا خان فرموده هر فردی از بازی خوشش آمده دعوت. ما هم به خودمان گرفتیم!)
در هر صورت..هفت آرزوی محال باید نگاشته شود هفت آرزویی که شاید تصورش هم خوشایند باشد شروع میکنم از اولین آرزوی محال خودم:
اولین :کاش یک روز که از خواب بیدار میشدم هیچ اثری از شیطان در زندگی نبود...یک روز راحت و بدون وسوسه
دومین: کاش فقری وجود نداشت..تا ثروتمندان فخری بفروشند.
سومین: کاش ثروتی نبود تا فقیران حسرتی بخورند.
چهارمین : کاش احساس آن دو هفته! همیشه با من بود و برای همیشه ماندگار. کمی خصوصی و البته از عالم درون
پنجمین : کاش یکی از مفاخر موسیقی میشدم...این آرزویی است که از دوران کودکی و از وقتی اولین موسیقی را گوش کردم در دل دارم..اما امروز بعد از حدود 20 سال فهمیدم..برای من آرزویی محال است!
ششمین : کاش هدفم را می دانستم...نه این هدف های روز مره!(مثل تحصیل..شغل..زندگی و..) هدف های کلی تر!؟ مدت هاست سرگردان این مسیرم
هفتمین : کاش....کاش آرزوهای محال بر آورده میشد.
¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
به رسم بازی ها هفت نفر را دعوت مینماییم و البته دوست داریم دعوت شدگان جدا از تیپ و مقام و کلاس و به صورت تمام خاکی دعوت من را لبیک گویند..پیشاپیش ممنون.
نفر اول خسرو دهاقین . جالب است شنیدم آرزوهای محال مردی از شورای شهر
نفر دوم شهرام دادگستر با آرزو های محال یک فیلمساز
نفر سوم امیر صادقی و آرزوهای محال از دید یک عکاس حرفه ای
نفر چهارم مهدی رفعتی آرزو های محال از مردی سیاسی
نفر پنجم محمد علی حقی و آرزوهای محال در پادگان سربازی
نفر ششم حمید خانم! که فعلا در تحریم به سر می برند.
7تمی ها تمام دوستان خوانسارهایی که وبلاگ رو مشاهده میکنند و علاقه مندند از طرف من دعوتند بی تعارف و کلاس بی خود...دوست داشتید شرکت کنید